เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อินโซ่วไม่เปิดโอกาสให้พวกเขาอธิบายต่ออีกเลย
"สิ่งที่พวกเจ้าพูด เรารู้หมดแล้ว! เดิมทีที่ออกพระราชโองการไปยังจี้โจว ก็หวังให้เจ้าแคว้นซูรับรู้ถึงน้ำใจของเรา หวังจะผูกมิตรกับเจ้าแคว้นซู!"
"ส่วนสัญญาสมรสจะมีหรือไม่มี ในเมื่อเจ้าแคว้นซูไม่ยินยอม... ก็ไม่สำคัญนัก!"
"ขุนนางเฟ่ยก็อย่าบังคับกันอีกเลย..."
อินโซ่วสรุปอย่างแข็งกร้าวทันที
อย่างไรเสียก็แค่ซูฮู่เจ้าไม่ยินยอม ส่วนสัญญาสมรสที่พวกเจ้าพูดถึงนั้น ใครจะรู้ว่าจริงหรือเท็จ?
จีชางที่กำลังก้มหน้าอยู่ได้ยินดังนั้น ในใจก็ร้องว่าแย่แล้ว!
อินโซ่วพูดเช่นนี้
ดูเผินๆ เหมือนจะปล่อยเรื่องนี้ผ่านไป เคารพความเห็นของซูฮู่และไม่สืบสวนต่อ แต่แท้จริงแล้วกลับเอาความผิดก้อนโตนี้ครอบลงบนหัวซูฮู่เต็มๆ!
กำลังจะเอ่ยแทนซูฮู่อีกครั้ง ก็ได้ยินอินโซ่วเอ่ยอีกว่า