เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากจินหลิงเซิ่งหมู่และราชครูเหวินจากไป
ตอนแรกอินโซ่วยังคงเล่นหัวสำมะเลเทเมากับพระมเหสีเจียงและอีกสองนางทุกวัน แต่ผ่านไปสักพักก็เริ่มรู้สึกเบื่อหน่ายขึ้นมา!
ใช่่ว่าทั้งสามนางจะแย่แล้ว
พระมเหสีเจียงอวบอิ่ม พระสนมหวงกล้าหาญองอาจ พระสนมหยางอ่อนโยนว่านอนสอนง่าย
ต่างมีจุดเด่นของตน ต่างมีสีสันของตน กล่าวได้ว่าประชันความงามกันสะพรัง เสริมกันให้เด่นชัด!
แต่อินโซ่วก็ยังทำผิดพลาดแบบเดียวกับที่ผู้ชายทั้งใต้หล้าล้วนทำ
——โลภมาก!
หลายวันผ่านไป ใบหน้าของจินหลิงเซิ่งหมู่ก็ผุดขึ้นในความคิดของอินโซ่วไม่หยุด ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกไม่สบอารมณ์
อินโซ่วนึกถึงเรื่องตลกที่เคยเห็นในชาติก่อน
เด็กชายคนหนึ่งทุกครั้งที่ไปห้างสรรพสินค้า ก็จะร้องโวยวายงอแงขอซื้อของเล่นใหม่ แม่ของเขาไม่เข้าใจจึงถามว่า