เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากอินโซ่วรับจินหลิงเซิ่งหมู่เข้าไปในพระราชวังแล้ว
ครั้งนี้ไม่ได้จัดเลี้ยงตามอัธยาศัยในสวนหลวงเหมือนเดิม แต่จัดอย่างเป็นทางการยิ่งในท้องพระโรงใหญ่!
หลังทั้งสามนั่งแยกฝ่ายเจ้าภาพและแขกแล้ว ราชครูเหวินนั่งถัดลงมาจากจินหลิงเซิ่งหมู่
ท่าทางก้มคอถ่อมตน
ทำเอาอินโซ่วเห็นแล้วรู้สึกเปรี้ยว ๆ ในใจ!
ห่าเอ๊ย ต่อหน้าฉันก็เอาแต่ “ทูลค้านตรง ๆ” ทำเป็นผู้มีธรรมะเต็มประดา
พอมาอยู่ต่อหน้าจินหลิงเซิ่งหมู่ ทำไมกลายเป็นลูกแกะน้อยไปได้?
แต่อินโซ่วเพียงบ่นในใจเท่านั้น ยังต้องหวังพึ่งราชครูเหวินออกหน้าไปปราบปรามกบฏ เพื่อตัวเองจะได้ใช้ชีวิตสงบ ๆ ต่ออีกสักหน่อย!
ทันใดนั้น อินโซ่วลุกขึ้นยกจอกสุรา กล่าวพร้อมรอยยิ้ม:
“เมื่อครู่เพิ่งกล่าวไปว่าเหนียงเหนียงได้บ่มเพาะราชครูเหวินผู้มากด้วยความสามารถให้แก่มหาซางของเรา เราขอขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ก่อน...”