กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อินโซ่วเอ่ยข้อสงสัยของตนออกไปอย่างตรงไปตรงมา
เหวินจ้งลูบกระดาษขาวในมือพลางยิ้มกล่าวว่า
“ฝ่าบาทตรัสผิดแล้ว กระดาษนี้แม้เป็นของสามัญ แต่กลับมีความหมายต่อเผ่ามนุษย์ของข้ามากกว่าอิทธิฤทธิ์หรือวิชาเซียนใด ๆ เสียอีก!”
“ซุ่ยเหรินซื่อก็เป็นมนุษย์แต่กำเนิด เช่นนั้นหรือท่านจะไม่มีมหาอิทธิฤทธิ์ติดตัว?”
“แต่เผ่ามนุษย์กลับเริ่มก้าวพ้นความมืดบอด หลุดพ้นจากการกินเนื้อดิบดื่มเลือด หลังท่านเจาะไม้จุดไฟได้เท่านั้น...”
“เพลิงนี้ ก็มิใช่เพลิงสามัญหรือ?”
“ยังมีจืออีซื่อและโหย่วเฉาซื่อ ก็ล้วนเป็นเช่นนี้!”
เรื่องที่มหาราชครูเหวินกล่าวเหล่านี้ อินโซ่วย่อมรู้อยู่แล้ว
แต่ก็ยังอดสงสัยอยู่บ้าง!
การทำกระดาษมันยากถึงเพียงนั้นเชียวหรือ เทพเซียนเต็มฟ้านี้กลับทำออกมาไม่ได้เลย?