เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อตราม่วงราชันมนุษย์กลืนกินวาสนาส่วนที่ควรจะเพิ่มพูนแก่มหาซางไป
แม้แต่บุญกุศลแห่งวิถีสวรรค์ที่พึงเกิดจากการถือกำเนิดของแผ่นกระดาษ ก็ถูกตำแหน่งราชันมนุษย์นี้ตัดชิงไปกลางทางเสียก่อน จนช่วงแรกอินโซ่วไม่ทันรับรู้ถึงความผิดปกติใด ๆ
ทุกสิ่งกลับสู่ความสงบ!
ปรากฏการณ์อัศจรรย์นับไม่ถ้วนล้วนหายไป
สายตาที่จับจ้องอยู่ในหงหวงจึงค่อย ๆ ถอนไป
“สมดังว่า ลิขิตสวรรค์มิอาจฝ่าฝืน กระแสใหญ่มิอาจเปลี่ยน...”
มีผู้หนึ่งพึมพำกล่าว
แต่ในยามนี้อินโซ่วกลับไม่รู้เรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นอย่างลับ ๆ นี้แม้แต่น้อย!
เพียงรู้สึกได้ว่าตราม่วงราชันมนุษย์ในดวงวิญญาณของตนสั่นสะเทือนเล็กน้อย แล้วหนาแน่นหนักอึ้งขึ้น
อักขระยันต์สีม่วงทองนับไม่ถ้วนกลับยิ่งเปล่งประกายเจิดจ้า ราวกับมีของเหลวทองไหลเวียนอยู่ภายในไม่ขาดสาย...