เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ความคิดมากมายของอินโซ่ว สลายหายไปในทันทีในวินาทีที่ก้าวเข้าไปในตำหนักบรรทมของพระมเหสีเจียง
ก้าวเท้าใหญ่ก้าวเข้าไปในห้อง เอ่ยเสียงดังกังวานว่า:
“พระมเหสี รีบจัดอาหารให้เราเดี๋ยวนี้!”
“เข้าประชุมราชสำนักยามเช้ามาตั้งครึ่งวันแล้ว เราทั้งหิวทั้งกระหายจนทนไม่ไหว...”
พระมเหสีเจียงย่อมเตรียมการไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ รีบออกมาต้อนรับไม่หยุด มือเรียวขาวทั้งสองนำทางอินโซ่วไปยังโต๊ะอาหาร
พลางเดินไป พลางเผยสีหน้าเป็นห่วงว่า:
“ฝ่าบาททรงงานเพื่อราชกิจของแผ่นดิน ถึงกับเหน็ดเหนื่อยเพียงนี้!”
พระมเหสีเจียงนึกว่าอินโซ่วยุ่งงานมาจริง ๆ ครึ่งวัน
ในความเป็นจริง อินโซ่วรู้เรื่องของตัวเองดี เขาเพียงนั่งอยู่ตรงนั้นเป็นหุ่นดินหุ่นไม้ ส่วนคนที่ทุ่มเทความคิดสุดกำลังจริง ๆ กลับเป็นคนอื่น!
สุดท้ายยังโยนงานใหญ่ก้อนหนึ่งออกไปอีก