กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตลอดทางที่ผ่านประตูวังสูงใหญ่และสง่างามเคร่งขรึม
อินโซ่วมองพระราชวังอันโอ่อ่าเหมือนเศรษฐีบ้านนอกพลางพยักหน้าไม่หยุด!
“ดี ดี!”
“ฮ่าฮ่าฮ่า... ของฉัน ทั้งหมดเป็นของฉัน!”
ในใจของอินโซ่วยิ่งมีความสุขมากขึ้น
ถึงแม้ทั้งหมดนี้จะมีกำหนดเวลาเพียง 28 ปี แต่มันจะยังไงล่ะ?
บ้านในชาติก่อนก็มีกำหนดแค่ไม่กี่สิบปีไม่ใช่หรือ ยิ่งไปกว่านั้นอินโซ่วพยายามอย่างหนัก แต่กลับซื้อที่ดินเล็ก ๆ พอปักหลักแม้แต่จุดเดียวก็ยังซื้อไม่ได้!
คิดถึงตรงนี้อินโซ่วซึ่งนั่งสง่าอยู่บนราชรถจักรพรรดิก็ถอนหายใจ
จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าทุกสิ่งในชาติก่อนถูกลบเลือนความหมายไปหมด...
ตรากตรำเหนื่อยยาก ยุ่งวุ่นวายไปเพื่ออะไรกันแน่?