บทที่ 215 สวี่ต้าเม้าสิ้นทายาทไร้ผู้สืบสกุล

บทที่ 215 สวี่ต้าเม้าสิ้นทายาทไร้ผู้สืบสกุล

คุณป้าที่เมื่อครู่ยังรู้สึกแปลกใจแววตาเปลี่ยนไปทันที พลางโบกไม้โบกมือ "มิน่าล่ะ ฉันเดินผ่านตรงนี้เห็นเธอตั้งหลายรอบ เลยแวะมาดู เธอไม่ต้องรอแล้ว คนบ้านนั้นเขาย้ายไปกันหมดแล้ว!"

สวี่ต้าเม้าชะงักไป เมื่อครู่เขายังแอบสงสัยว่าคนตระกูลโหลวไม่อยากเจอหน้าเขา เลยส่งคนมาหลอกหรือเปล่า แต่ตอนนี้ชักไม่แน่ใจแล้ว

"พวกเขาย้ายไปไหนกันครับ?"

"ฉันจะไปรู้ได้ยังไง! หนีไปข้ามคืน รุ่งเช้าก็ไม่เห็นเงาคนแล้ว แถวนี้ไม่มีใครรู้หรอก"

คุณป้าถึงจะรู้ก็ไม่มีทางบอกสวี่ต้าเม้าหรอก ในเมื่อหย่ากันแล้ว สวี่ต้าเม้าก็คงไม่ใช่คนดีเด่อะไร

สวี่ต้าเม้าอุตส่าห์สืบหาร่องรอยของตระกูลโหลวจนพบ ไม่อยากยอมแพ้จึงรีบตามหลังคุณป้าไปถามต่อ