เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 209 อี้จงไห่วางแผนล่อเหยียนปู้กุ้ย
เหยียนปู้กุ้ยกลัวจนตัวสั่นเทิ้ม ยังไม่ทันได้ดูจดหมายร้องเรียนก็รีบร้องขอความเมตตา
"อย่าไล่ผมออกเลยครับ ที่บ้านผมมีคนตั้งหลายปากท้อง ทุกคนต้องพึ่งเงินเดือนของผมประทังชีวิต ถ้าผมถูกไล่ออก คนทั้งบ้านต้องอดตายกันหมดแน่!"
แต่ผู้บริหารไม่ได้ใจอ่อน "ชีวิตของนายเป็นชีวิต แล้วชีวิตคนอื่นไม่ใช่หรือไง นายจะดึงให้ทุกคนต้องพลอยตกงานไปด้วยกันให้ได้ใช่ไหม!"
ร้ายแรงขนาดนั้นเชียวหรือ
เหยียนปู้กุ้ยยังไม่ทันได้อ้าปากพูดก็ถูกผลักไสออกมา
เหยียนปู้กุ้ยไม่ได้กลับมาปรากฏตัวที่บ้านสี่ประสานตามเวลาเลิกงาน คราวก่อนยังพออ้างได้ว่าโรงเรียนเลิกก่อนเวลา แต่คราวนี้ไม่มีข้ออ้างอะไรแล้ว!
เพราะเพิ่งไปทำงานวันแรก จะมีที่ไหนปล่อยให้หยุดกันเล่า!
เหยียนปู้กุ้ยกลัวตัวเองจะเผลอหลุดปาก เพราะตอนนี้เขายังเป็นหนี้คนอื่นอยู่ และกำลังรอเงินเดือนออกเพื่อเอาไปใช้หนี้
ถ้ามีใครรู้เข้า แค่เรื่องใช้หนี้ก็ทำให้เขาปวดหัวจะแย่แล้ว ยิ่งไม่รู้เลยว่าจะไปหางานทำได้อย่างไร!