บทที่ 202 ประชุมเรี่ยไรเงิน (ตอนต้น)

บทที่ 202 ประชุมเรี่ยไรเงิน (ตอนต้น)

หลิวกวงฉีหาห้องพักผู้ป่วยของหลิวไห่จงเจออย่างรวดเร็ว เขายืนอยู่หน้าประตูห้องพักผู้ป่วยพลางให้กำลังใจตัวเอง คิดว่าพอพูดสิ่งที่ควรพูดจนหมดแล้วก็จะรีบออกไปทันที

ตอนที่ป้ารองเห็นหลิวกวงฉีก็ขยี้ตาตัวเอง เพราะกลัวว่าจะตาฝาดไปอีก

พอมองเห็นหลิวกวงฉีตรงหน้าไม่ได้หายไปไหน เธอก็ลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธจัด แล้วฟาดฝ่ามือใส่หน้าเขาฉาดใหญ่ทันที

“เพียะ!”

เสียงนี้ดังกังวานเป็นพิเศษภายในห้องพักผู้ป่วย

หลิวกวงฉีรู้ตัวว่าตนเองผิด จึงก้มหน้านิ่งไม่พูดไม่จา คิดว่ารอให้พวกเขาระบายอารมณ์เสร็จแล้วค่อยพูดก็ยังทัน

หลิวไห่จงอ้าปากพะงาบๆ เขาไม่ได้พูดมานานเกินไปจนยังพูดไม่ค่อยออก

แม้ว่าเขาจะหมดสติไป แต่ก็ยังได้ยินเสียงพูดคุยจากภายนอก ย่อมได้ยินที่ป้ารองบ่นกับเขาว่าหลิวกวงฉียังไม่ยอมกลับมาเสียที

ตอนนี้พอเห็นหน้าเขาในใจก็โกรธจัดเช่นกัน