กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 187 ให้ตระกูลโหลวย้ายไป
สวี่ต้าเม้าลืมเรื่องที่ตัวเองเสียเงินไปหนึ่งร้อยหยวนจนหมดสิ้น สมองถูกเงินสี่ร้อยหยวนครอบงำจนหน้ามืดตามัว
เขาคิดว่าการพาคนมาสองคนเป็นเรื่องง่ายดายมาก ยังไงพวกเพื่อนบ้านในบ้านสี่ประสานต่างก็อยากมากันทั้งนั้น
ตอนที่เดินออกมา สวี่ต้าเม้าฉีกยิ้มกว้างจนเห็นเหงือก
เพียงแต่จักรยานของเขากลับไม่ยอมให้เขาสมหวังราบรื่น
พอเตรียมจะขึ้นขี่จักรยานปั่นออกไป ขาก็ถีบวืด สวี่ต้าเม้าเกือบจะร่วงลงมาจากจักรยาน
หัวใจของสวี่ต้าเม้าเต้นระรัว พลางก้มมองโซ่จักรยานที่หายไปอย่างไร้ร่องรอย
สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม??
“ใครแม่งขโมยโซ่จักรยานกูไปวะ? สวะตัวไหนกันแน่?”
สวี่ต้าเม้าตะโกนด่าซ้ำอีกสองเสียง ในใจปักใจเชื่อว่าเป็นฝีมือของเหยียนเจี่ยฟ่าง