บทที่ 181 บ้านเหยียน

บทที่ 181 บ้านเหยียน

สวี่ต้าเม้าออกจากโรงงานรีดเหล็ก ไปซื้อซาลาเปาที่ร้านอาหารรัฐบาลเสร็จแล้วก็ตรงไปเล่นการพนันทันที

เพราะความปรารถนาที่จะหาเงินสองร้อยหยวนในวันนี้ของเขายังไม่เป็นจริงน่ะสิ

พอไปถึงที่ เขาก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าช่วงสองสามวันมานี้ตนชนะพนันได้เงินมาตลอดก็เพราะตามเหยียนเจี่ยฟ่าง

ตอนนี้ไม่มีอีกฝ่าย สวี่ต้าเม้าจึงรู้สึกหวั่นใจอยู่บ้าง คิดว่าถ้าประเดี๋ยวเจอกันก็ค่อยพูดจาดีๆ ง้อสักหน่อย หากไม่ได้จริงๆ ก็แค่ตนเล่นชนะให้ได้เยอะขึ้น แบ่งเงินให้เขาสักหน่อย หรือซื้อของอะไรให้เพื่อเอาใจเขา

ก็แค่เรื่องซ่อนเงินถูกจับได้ไม่ใช่หรือไง?

มันจะไปสลักสำคัญอะไรนักหนา ทว่าเรื่องราวกลับไม่ได้ดำเนินไปอย่างที่เขาคิด

เพราะสวี่ต้าเม้าไม่เจอเหยียนเจี่ยฟ่างเลยแม้แต่เงา

สวี่ต้าเม้าเริ่มไม่กล้าเล่นขึ้นมากะทันหัน แต่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็คิดว่าไหนๆ ก็มาถึงที่แล้ว

ถ้าไม่เล่นคงจะเสียเที่ยวแย่