บทที่ 179 สวี่ต้าเม้าจอมโม้

บทที่ 179 สวี่ต้าเม้าจอมโม้

ระหว่างรอหย่า สวี่ต้าเม้าก็อยู่ไม่สุข ปากเริ่มพล่ามอีกครั้ง "ตอนนี้ฉันหาเงินได้วันละหนึ่งร้อยหยวน เธอหย่ากับฉันนี่ขาดทุนย่อยยับเลยนะ ต่อไปฉันไปเสวยสุขกับผู้หญิงคนอื่น เธอก็อย่ามาอิจฉาแล้วคิดจะขอกลับมาล่ะ"

คำพูดของเขาเห็นได้ชัดว่ากำลังโอ้อวด

โหลวเสี่ยวเอ๋อแค่นยิ้มเย็น "ยังไม่ทันหย่าก็มีผู้หญิงอื่นแล้ว ดูท่าแกคงอยากจะหย่ามานานแล้วสิ!"

สวี่ต้าเม้าเคยชินกับการถูกกดขี่มาแต่ก่อน

พอสายตาของโหลวเสี่ยวเอ๋อจับจ้องมาที่เขา เขาก็รู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว

สายตาล็อกแล่กด้วยความลนลาน แต่ปากยังคงแข็งกร้าวว่า "เธอก็จะหย่ากับฉันอยู่แล้ว ยังจะไม่ยอมให้ฉันหาผู้หญิงคนอื่นอีกเหรอ? ช่างเผด็จการไร้เหตุผลสิ้นดี!"

"งั้นตอนนี้ฉันไม่หย่าก็ได้นะ" ตั้งแต่โหลวเสี่ยวเอ๋อรู้ว่าสวี่ต้าเม้าอยากหย่าจริงๆ นางก็นึกอยากจะแกล้งปั่นหัวเขาขึ้นมา

สวี่ต้าเม้านึกว่านางล้อเล่น ตอนนี้พวกเขาก็มาถึงที่นี่กันแล้ว

จะให้กลับไปอีกหรือไง?