กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 170 เหอยวี่สุ่ยอยากไปเล่นพนัน
หวังเฟิ่งเหมยรอจนกระทั่งทุกคนพูดคุยกันถึงช่วงที่อารมณ์พุ่งพล่านที่สุด!
บรรดาเพื่อนบ้านแทบจะลากตัวหวังเฟิ่งเหมยออกไปแห่ประจานอยู่รอมร่อ!
จู่ๆ เธอก็กระแอมไอขึ้นมาคำหนึ่ง แล้วเอ่ยอย่างใจเย็นว่า "เงินก้อนนี้ เฮ้อ ฉันเองก็ไม่อยากได้หรอกนะ!
เมื่อกี้ที่ฉันเดินออกมาก็แค่อยากจะเอาเงินไปคืน แต่ตามเขาไม่ทัน
ก็เลยแวะไปคุยเล่นที่บ้านแม่เฒ่าหวัง แล้วเผลอเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง
ไม่นึกเลยว่ายายแก่จะตื่นเต้นขนาดนี้ แถมยังป่าวประกาศเรื่องนี้จนรู้กันไปทั่วน่ะสิ เฮ้อ ฉันเองก็ไม่อยากได้หรอกนะ!"
คำพูดนี้รับส่งกันตั้งแต่ต้นจนจบ ตอนที่ได้ยินประโยคแรกว่าไม่อยากได้ บรรดาเพื่อนบ้านยังพอจะปั้นสีหน้าทนฟังได้อยู่
แต่ประโยคสุดท้ายกลับเหมือนเอามีดกรีดซ้ำลงไปบนบาดแผลของพวกเพื่อนบ้านอีกรอบ
ถ้าจะบอกว่าหวังเฟิ่งเหมยรับเงินมา นั่นก็คือการขายลูกสาวกิน!