บทที่ 161 ความริษยา

บทที่ 161 ความริษยา

ในตอนนั้นเอง

หวังโม่กับเหลียงลาตี้จูงมือกันเดินเข้ามาในร้านอาหารรัฐบาล พลางกวาดสายตามองหาลู่เฉินไปด้วย

"พวกเรามาสายไปหรือเปล่าเนี่ย ทำไมแทบไม่มีคนเลย"

"คงเลยเวลาอาหารแล้วมั้ง!"

พอเห็นลู่เฉิน ดวงตาของทั้งคู่ก็เป็นประกายขึ้นมาพร้อมกัน รีบพูดคุยพลางเดินตรงเข้าไปหาเขา

ทั้งสองเดินผ่านข้างกายสวี่ต้าเม้าพอดี ทว่าไม่ได้ปรายตามองเขาแม้แต่นิดเดียว

สายตาของสวี่ต้าเม้าจ้องเป๋งอยู่ที่ร่างของหญิงสาวทั้งสองจนละสายตาไม่ได้เลย เชี่ยเอ๊ย! หน้าตาไม่เลวเลยนี่หว่า!

สวยมีเสน่ห์กันไปคนละแบบ!

ทว่าพอจ้องไปเรื่อยๆ ก็เห็นผู้หญิงสองคนนั้นเดินไปนั่งที่โต๊ะของลู่เฉิน ไฟโทสะที่เรียกว่าความริษยาในใจของสวี่ต้าเม้าพลันลุกโชนขึ้นมาทันที