บทที่ 155 วางกับดัก

บทที่ 155 วางกับดัก

หลังจากโหลวเสี่ยวเอ๋อพูดจบก็ล้วงเงินสิบหยวนออกมาจากกระเป๋าเสื้อ

"ที่บ้านมีเงินอยู่แค่นี้เองเหรอ?"

สวี่ต้าเม้าถือเงินไว้ด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตำหนิติเตียน

"ลูกเขย นายกลับไปก่อนเถอะ เดี๋ยวแม่ช่วยเกลี้ยกล่อมให้ จะได้ให้เสี่ยวเอ๋อรีบกลับบ้านเร็วๆ!"

แม่โหลวในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง ตอนนี้ก็โกรธแทบตายและยิ่งสงสารลูกสาวตัวเองจับใจ แต่ก็กระดากปากที่จะเอ่ยปากไล่ ถึงอย่างไรสวี่ต้าเม้าก็ยังเป็นลูกเขย

กว่าจะพูดจาหว่านล้อมพาคนมาส่งถึงหน้าประตูได้ ก่อนที่แม่โหลวจะปิดประตูก็พูดขึ้นอีกว่า

"อีกสองวันค่อยมารับเมียนายนะ!"

สวี่ต้าเม้าถือเงินไว้ไม่ยอมไป

สุดท้ายแม่โหลวจึงควักเงินออกมาให้อีกสิบหยวน