บทที่ 151 แย่งปลา

บทที่ 151 แย่งปลา

พูดพลางหิ้วถังน้ำมาวางที่หน้าประตู

เจี่ยจางซื่อเหลือบมองในถังแวบหนึ่งแล้วก็กลอกตาบนอีกรอบ วันนี้เธอกลอกตาบ่อยจนปวดตาไปหมด จึงยกมือนวดขมับพลางพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดว่า

"นี่แกเรียกปลาตัวใหญ่แล้วเหรอ? ปลาสองตัวนี้ยังไม่พอยัดซอกฟันฉันเลย แกกล้ามาขอตั้งห้าเหมาเนี่ยนะ?"

ป้าสามได้ยินว่ามีปลาจึงเปิดประตูออกมาด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็น แต่พอเห็นปลาในถังก็เปลี่ยนเป็นหน้าเจื่อนผิดหวัง

แต่มีก็ยังดีกว่าไม่มีนี่นา!

เหยียนปู้กุ้ยไม่รู้สึกว่าปลาตัวเล็กแม้แต่น้อย เขามองปลาขนาดเท่าฝ่ามือสองตัวนั้นด้วยความภาคภูมิใจแล้วพูดว่า

"คนอื่นเขาตกได้ตัวแค่นี้กันทั้งนั้น ปลาที่ฉันตกได้ตัวใหญ่กว่าของพวกเขาตั้งเยอะ!"

พูดพลางทำท่าทำทางเทียบขนาดปลาที่คนอื่นตกได้ โดยชูนิ้วก้อยขึ้นมาทำท่าอยู่นานสองนาน

จากนั้นก็หยิบปลาในถังน้ำขึ้นมาตัวหนึ่ง วางทาบลงบนฝ่ามือซึ่งมีขนาดพอดีกับกลางฝ่ามือเป๊ะ