บทที่ 131 ยอมมอบกายถวายตัว?

บทที่ 131 ยอมมอบกายถวายตัว?

ลู่เฉินตามเหลียงลาตี้ไปเก็บของ

เหลียงลาตี้พักอยู่หอพัก ในห้องพักมีคนอยู่หกคน เธอรีบกลับไปเอาห่อสัมภาระที่หอพักแล้วมุ่งหน้าไปสมทบกับลู่เฉินที่หน้าประตูโรงงานรีดเหล็กโดยไม่หยุดพัก

เหลียงลาตี้พูดพลางหอบแฮ่ก "ฉันเรียบร้อยแล้วค่ะ พวกเราไปกันเถอะ!"

เหลียงลาตี้ค่อยๆ นั่งลงบนเบาะหลังรถจักรยานอย่างระมัดระวัง นี่เป็นครั้งแรกที่เธอนั่งรถจักรยาน

ตอนที่เข็นรถจักรยานของลู่เฉินไปส่งหมูพะโล้คราวก่อน ก็นับเป็นครั้งแรกที่เธอได้สัมผัสรถจักรยาน

ไม่ทันรู้ตัวก็คิดถึงพ่อแม่ขึ้นมาอีก เธอตั้งใจไว้แต่แรกว่าจะไปซื้อข้าวที่โรงอาหารตอนเที่ยง ข้าวของโรงอาหารนั้นดีกว่าข้าวที่บ้านตั้งไม่รู้กี่เท่า

ลู่เฉินจอดรถจักรยาน

"ที่นี่ที่ไหนเหรอคะ"

เหลียงลาตี้ได้ยินเสียงถึงเพิ่งดึงสติกลับมาจากโลกส่วนตัวของตนเอง