บทที่ 111 งานแสดงศิลปวัฒนธรรมวันส่งท้ายปีเก่าเล็ก

บทที่ 111 งานแสดงศิลปวัฒนธรรมวันส่งท้ายปีเก่าเล็ก

ลู่เฉินที่เตรียมจะไปพอได้ยินคำพูดของเจ้าทึ่มจู้ก็พยักหน้ารับ

"นายอยู่บ้านคนเดียวคงเหงาน่าดู งั้นฉันยอมฝืนใจเข้าไปนั่งเป็นเพื่อนแล้วกัน!"

เจี่ยจางซื่อเห็นลู่เฉินจากไป แววตาพลันฉายความเจ้าเล่ห์ รู้สึกว่าตนรับมือกับเจ้าทึ่มจู้ได้สบายอยู่แล้วจึงฮึกเหิมขึ้นมาทันที นางเอ่ยปากพลางเหลือบมองเข้าไปในบ้าน ไม่รอให้เจ้าทึ่มจู้อนุญาตก็ก้าวเท้าเดินเข้าไปข้างใน

เจี่ยจางซื่อยังอดวิพากษ์วิจารณ์ไม่ได้ "เจ้าทึ่มจู้นี่แกก็จริง ๆ เลย เมื่อก่อนเชื่อฟังจะตาย ฉันสั่งให้ทำอะไรก็ทำ ตอนนี้มันเป็นอะไรไปเนี่ย"

เจ้าทึ่มจู้รู้สึกว่าคำพูดของเจี่ยจางซื่อฟังดูไร้สาระสิ้นดี เมื่อก่อนตนเคยไปเชื่อฟังคำพูดของนางตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

พูดจาเพ้อเจ้อไร้สาระทั้งเพ!