บทที่ 86 เกี๊ยวน้ำซุปเปรี้ยว

บทที่ 86 เกี๊ยวน้ำซุปเปรี้ยว

กับข้าวสี่อย่างน้ำแกงหนึ่งอย่าง

ลู่เฉินชิงวางบุหรี่ลงบนโต๊ะก่อนก้าวหนึ่ง "ขอโทษด้วยนะครับ รบกวนคุณแล้ว"

หวังเฟิ่งเหมยยิ่งประทับใจในตัวลู่เฉินมากขึ้น จึงรีบพูดต่อทันที

"นายจุดเตาอีกรอบ ผัดกับข้าวให้พ่อหนุ่มคนนี้แยกสักสองอย่างสิ"

เดิมทีพ่อครัวไม่อยากทำ แต่พอเห็นแก่บุหรี่ต้าเฉียนเหมิน จึงปั้นหน้าขรึมพูดกับหวังเฟิ่งเหมย "เห็นแก่หน้าเธอนะ ฉันจะผัดกับข้าวเพิ่มให้อีกสองสามอย่าง นายอยากกินอะไรล่ะ"

"คุณผัดอะไรผมก็กินอันนั้นครับ"

ลู่เฉินย่อมไม่เรื่องมากอยู่แล้ว

"คราวหน้ามาให้เร็วกว่านี้หน่อยล่ะ!"

ลู่เฉินได้ยินพ่อครัวพูดแบบนั้นก็พยักหน้ารับแล้วเดินออกไปรอข้างนอก