บทที่ 81 หมัดละหนึ่งหยวน

บทที่ 81 หมัดละหนึ่งหยวน

เสียงเซ็งแซ่จอแจทำให้ลู่เฉินชะงักไปครู่หนึ่ง

คนที่อยู่ใกล้ลู่เฉินที่สุดเห็นเขาไม่พูดอะไร ก็หุบปากลงโดยไม่รู้ตัว

พร้อมกับเอาศอกกระทุ้งคนข้างๆ ไปด้วย

รอบข้างพลันเงียบสงบลงอย่างรวดเร็ว

ลู่เฉินกระแอมเบาๆ "ท่านผอ. มีอะไรจะพูดสักหน่อยไหมครับ"

ผู้อำนวยการมองลู่เฉินด้วยสายตาเคืองๆ พลางคิดในใจว่า แกอุตส่าห์ดั้นด้นเรียกฉันมาแค่เพื่อจะให้ฉันพูดเนี่ยนะ

ลู่เฉินเองก็แค่ทำตามมารยาท "ทุกคนต่างรู้ดีว่าลุงรองหลิวไห่จงในลานบ้านเราเป็นพนักงานของโรงงานรีดเหล็ก

เขาขอให้ผมช่วยสอนฉายหนัง วันนี้ก็ถึงเวลาตามที่พวกเราสองคนนัดกันไว้แล้ว

ผมเลยเชิญท่านผอ. มาร่วมเป็นสักขีพยาน