บทที่ 35 เลี้ยงไก่ได้แล้ว

บทที่ 35 เลี้ยงไก่ได้แล้ว

ลู่เฉินเดินกลับมาด้วยท่าทางภาคภูมิราวกับเพิ่งชนะศึกกลับมา

ท่าทางของเขาทำเอาฉินหวายหรูเหม่อลอยไปชั่วขณะ

มองจนยืนตะลึงตาค้างไปหลายรอบ

ฉินหวายหรูรู้ดีว่าลู่เฉินหน้าตาหล่อเหลาโดดเด่น ทว่าทุกครั้งก็ยังคงถูกดึงดูดอยู่ดี

ลู่เฉินเดินเข้าห้องมาเห็นบ้านช่องสะอาดสะอ้านเป็นระเบียบ ก็พึมพำกับตัวเอง "บ้านฉันมีแม่สาวหอยทากแอบมาช่วยหรือยังไงกันนะ"

"แม่สาวหอยทากคือใครกันคะ" หรือว่าจะเป็นคนรักของลู่เฉิน ฉินหวายหรูเดินออกมาจากมุมห้อง พลางเช็ดคราบน้ำบนมือกับเสื้อผ้าด้วยความกลัวว่าจะถูกเขารังเกียจ

เมื่อเห็นฉินหวายหรู ลู่เฉินก็ยิ้มระรื่น "แม่สาวหอยทากก็คือเธอไงล่ะ ตอนฉันไม่อยู่ เธอเก็บกวาดบ้านเสียสะอาดเอี่ยมขนาดนี้!"

ฉินหวายหรูเขินอายจนหน้าแดงก่ำแล้วรีบวิ่งหนีไป

ในลานบ้าน