บทที่ 33 ลู่ซิ่ง

บทที่ 33 ลู่ซิ่ง

ลู่เฉินบีบจมูกหลบเข้าไปในห้องเพื่อรอแบ่งเนื้อ

ไม่รู้เหมือนกันว่าสวี่ต้าเม้ารู้ได้ยังไงว่าไม่มีใครอยู่ในลานบ้านซื่อเหอย่วนเลยสักคน

หรือว่าเขาจะเป็นคนไล่คนอื่นออกไปเอง

ไม่นานนัก สวี่ต้าเม้ากับเจ้าทึ่มจู้ก็จัดการชำแหละหมูป่าเสร็จเรียบร้อย

สวี่ต้าเม้าเรียกให้ลู่เฉินออกมาเป็นคนตัดสินใจว่าจะแบ่งกันอย่างไร

ลู่เฉินมองเครื่องในหมูพลางตาเป็นประกาย เขานึกถึงเมนูสารพัดอย่าง ทั้งกระเพาะหมูผัดพริกสองสี ตับหมูผัดฉ่า... ไส้ใหญ่เก้าตลบ

ทั้งสองคนต่างเร่งเร้าให้ลู่เฉินเป็นคนเลือกก่อน

ลู่เฉินจึงชี้ไปที่เครื่องในหมู "อย่างอื่นฉันไม่เอา ฉันขอกองเครื่องในหมูนี่แล้วกัน แต่พวกนายต้องล้างทำความสะอาดให้เอี่ยมนะ"

สวี่ต้าเม้าเห็นว่าลู่เฉินตั้งใจจะเอาเครื่องในหมูจริงๆ ในใจก็นึกสงสัยว่าเนื้อหมูดีๆ ไม่เอา ดันจะเอาเครื่องในหมูเนี่ยนะ? สมองมีปัญหาหรือเปล่า?