บทที่ 31 ชาติกำเนิดของปั้งเกิ่งน่าสงสัย

บทที่ 31 ชาติกำเนิดของปั้งเกิ่งน่าสงสัย

เจ้าทึ่มจู้เดินหน้ามุ่ยเข้าไปในครัว แต่กลับเดินยิ้มร่าออกมา

บนโต๊ะอาหาร เขายังคอยเหลือบมองลู่เฉินอยู่เป็นระยะ

ลู่เฉินโดนเจ้าทึ่มจู้จ้องจนรู้สึกขนลุก "มีอะไรเหรอ"

"นายรู้ไหมว่าพ่อฉันพูดว่าอะไร"

"เขาจะแนะนำสาวให้แกน่ะสิ" พอลู่เฉินพูดจบก็เห็นเจ้าทึ่มจู้ทำหน้าตาตื่นตะลึง

สีหน้าของเจ้าทึ่มจู้ราวกับจะบอกว่า นายรู้ได้ยังไง

"แกดูสีหน้าตัวเองสิ หัวใจผลิบานออกนอกหน้าขนาดนั้น"

คำพูดสี่คำสุดท้ายของลู่เฉินทำเอาทุกคนบนโต๊ะอาหารหัวเราะร่า ส่วนเจ้าทึ่มจู้นั้นอายจนอยากจะมุดแผ่นดินหนี

ข่าวลือแพร่สะพัดไปตามลม ไม่กี่วันก็กระจายไปทั่วทั้งตรอก