บทที่ 5 พี่สะใภ้โหลวมาหาถึงห้องเพื่อรับรางวัล

บทที่ 5 พี่สะใภ้โหลวมาหาถึงห้องเพื่อรับรางวัล

บ้านตระกูลอี้

"ลู่เฉินเห็นแก่ตัวเกินไปแล้ว ไม่มีจิตสำนึกเพื่อส่วนรวมเลยสักนิด ตัวเองได้งานทำแท้ๆ แต่ไม่นึกถึงความรู้สึกของคนอื่น อยู่ร่วมชายคากับคนพรรค์นี้นี่มันน่าอับอายขายหน้าชัดๆ ต้องไล่เขาออกไปให้ได้"

เหยียนปู้กุ้ยเริ่มจินตนาการถึงสภาพอันน่าสมเพชตอนที่ลู่เฉินไร้ที่ซุกหัวนอน ทว่าวินาทีถัดมากลับโดนสาดน้ำเย็นใส่เข้าเต็มเปา

"ไล่ออกไปแล้วได้ประโยชน์อะไร ให้เขาไปเช่าบ้านอยู่ที่อื่นงั้นเหรอ"

อี้จงไห่รู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่คุ้มเอาเสียเลย รังแต่จะไม่ได้ประโยชน์อะไรจากตัวลู่เฉิน

คำพูดของเขาทำให้เหยียนปู้กุ้ยเงียบกริบไปในทันที

นอกประตู ฉินหวายหรูกำลังแอบฟังอยู่ ข้างเท้ามีกะละมังใส่เสื้อผ้าที่ซักค้างไว้ครึ่งหนึ่งวางอยู่

พอได้ยินลุงสามบอกว่าจะไล่ลู่เฉินออกไป ในหัวของฉินหวายหรูก็ดังวิ้งๆ จนไม่ได้ยินคำพูดอื่นใดอีกเลย