บทที่ 2 ซื้อเสื้อผ้า

บทที่ 2 ซื้อเสื้อผ้า

ลู่เฉินมองดูตัวเองในกระจก ถ้าไม่ใช่เพราะวิญญาณยังไม่ค่อยเสถียร เขาคงนึกว่าคราวนี้ข้ามมิติมาทั้งตัวจริงๆ พูดก็พูดเถอะ หล่อเป๊ะปังสุดๆ!

ผิวขาวแต่ไม่ดูสาว

หลังจากทะลุมิติมาเขายังไม่เคยออกไปข้างนอกเลย จึงล้างหน้าล้างตา เตรียมตัวออกไปเดินเล่นสักรอบ!

ลู่เฉินตัดสินใจไปซื้อเสื้อผ้าสักชุดก่อน เสื้อผ้าชุดนี้ของเจ้าของร่างเดิมใส่มาตั้งหลายเดือนแล้ว ดมดูมีกลิ่นเปรี้ยวหึ่งเลยทีเดียว!

ร้านค้าสหกรณ์ในยุคนี้ก็มีเสื้อผ้าสำเร็จรูปขายเช่นกัน

ลู่เฉินเดินเข้าไปกวาดสายตามองรอบหนึ่ง พบว่าในร้านค้าสหกรณ์ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่แต้มความสวยเกิน 80 เลยสักคน

พนักงานบริการในยุคนี้ต่างดูถูกคนกันเป็นว่าเล่น จะบอกว่าตาอยู่บนกระหม่อมก็ไม่เกินจริง

พนักงานขายเสื้อผ้าเป็นพี่สาววัยกลางคนคนหนึ่ง