เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 257 ถานจงอวี้มาถึงโลกชางหลาน
ด้วยความจนใจ เขาก็ไม่มีเวลาไปตามหาหลีเยว่แล้ว เพราะในห้วงว่างนั้นจิตเทวะมีขีดจำกัดอย่างมาก มองได้ไม่ไกล รอบด้านก็มืดสนิท เขาจึงได้แต่รับประกันความปลอดภัยของตนเองก่อน
ล่องลอยอยู่ในความมืดอันไร้ที่สิ้นสุดไม่รู้เนิ่นนานเท่าใด ในยามที่จิตใจของเขาใกล้จะทนไม่ไหวเต็มที กลับมองเห็นแสงเรืองรองเพียงริบหรี่ เขาจึงรีบมุ่งหน้าไปยังแสงนั้นด้วยความยินดี
เมื่อเขามุดเข้าไปในแสงริบหรี่นั้นแล้ว เบื้องหน้ากลับขาวโพลนไปทั้งผืน แต่เพียงชั่วพริบตา เขาก็สัมผัสได้ถึงแรงดูดอันทรงพลัง แรงดูดนี้ทำให้เขาปลื้มปิติเป็นล้นพ้น เขาได้ออกจากห้วงว่างอันไร้ที่สิ้นสุดแล้ว
เมื่อเขาเห็นทุกสิ่งรอบตัวได้ถนัดตาแล้ว รู้สึกถึงภัยคุกคามพวยพุ่งเข้ามา เขาไม่มีเวลาใคร่ครวญมากนัก จึงปล่อยวิชาตัวเบาออกไป หลบพ้นการโจมตีนี้ได้!