เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 157 เผ่าเต่าดำ
“อ้อ ในเมื่อสามารถหลอมโอสถระดับสองได้ เช่นนั้นก็ย่อมได้ ไปกันเถอะ!”
สิ้นเสียงไปกันเถอะนี้ หลีเยว่พลันรู้สึกเบื้องหน้ามืดดับลง ครั้นนางควบคุมตนเองได้อีกครั้ง ก็มายืนอยู่ตรงหน้าประตูใหญ่ของตำหนักแห่งหนึ่งเสียแล้ว
ทว่าภายนอกตำหนักกลับมีค่ายกลหนึ่งครอบคลุมตำหนักไว้ทั้งหมด รอบด้านล้วนเป็นทัศนียภาพแห่งโลกใต้สมุทร เห็นได้ชัดว่าที่นี่ตั้งอยู่ ณ ก้นบึ้งใต้ทะเลลึก!
“เข้ามาสิ เจ้าตัวน้อย!”
สุ้มเสียงที่ฟังดูค่อนข้างชราภาพดังขึ้น หลีเยว่ทอดสายตามองไป พบว่าเป็นชายชราหลังค่อมผู้หนึ่ง เส้นผมและหนวดเคราล้วนขาวโพลน นางจึงกระพริบตาด้วยความประหลาดใจอยู่บ้าง
เมื่อครู่ตอนอยู่ข้างนอก สุ้มเสียงที่เอ่ยกับตนมิใช่เสียงนี้ นั่นเป็นเสียงของชายวัยกลางคน ทว่าชายชราผู้นี้คือใครกันเล่า