เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 126 ดินแดนลับเปิดออก
เมื่อเห็นว่าเสิ่นจ้งหยวนและเสิ่นจี้หยวนต่างเดินเข้าห้องเรือไปแล้ว เสิ่นหลีจึงหันมามองเสิ่นเจวี๋ย
“ดังนั้นเจ้าก็ยังคงทำใจสังหารนังแพศยานั่นไม่ลงหรือ นางอย่างไรเสียก็เป็นสายเลือดของท่านพ่อ ท่านพ่อคงยากจะตัดใจเข่นฆ่านังแพศยานั่นได้! เจ้าคิดจะทนดูท่านพ่อต้องตกตายในทวีปชางเสวียนไปในท้ายที่สุด และทำให้ท่านแม่ต้องพลอยตกตายในทวีปชางเสวียนไปด้วยหรืออย่างไร
ท่านพ่อบรรลุขั้นแปรเทพระยะสมบูรณ์แล้ว ด้วยพรสวรรค์ของท่านพ่อและท่านแม่ อย่างมากที่สุดก็ร้อยสองร้อยปี หรือเผลอ ๆ มิต้องถึงสองร้อยปีด้วยซ้ำก็สามารถเหินทะยานสู่โลกวิญญาณได้แล้ว!”
กล้ามเนื้อบนใบหน้าของเสิ่นเจวี๋ยกระตุกสั่น ท้ายที่สุดก็หลับตาลง
“ข้าเข้าใจแล้ว!”
จากนั้นก็หันหลังเดินเข้าห้องเรือไป มิสนใจไยดีเสิ่นหลีอีกต่อไป
ส่วนเสิ่นหลีแววตากลับเผยประกายอำมหิตเคียดแค้น
“เสิ่นเจวี๋ย เจ้าเสียทีที่เกิดมาเป็นบุตร! คู่ควรกับการอบรมสั่งสอนที่ท่านพ่อและท่านแม่มีต่อเจ้าแล้วหรือ!”