0111

⬢⬢⬢

ตอนที่ 111 เฉินขุยคือขั้นแก่นทองคำ

วาจาของหลีเยว่ไม่ได้เอ่ยออกไป นางไม่รู้ว่าจะกล่าวสิ่งใดกับเถี่ยฉุยดีแล้ว! ในใจรู้สึกกระดากอายอยู่บ้าง ตรงกันข้ามเถี่ยฉุยกลับรับโครงกระดูกจินอูไปพลางแย้มยิ้มกล่าว

“อย่าคิดมากเลย ข้าเองก็เพราะมีความมั่นใจในตนเอง อีกอย่าง พวกเราล้วนออกมาจากหมู่บ้านเดียวกัน มีมิตรภาพที่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก

หลิ่วเย่ เจ้า และหลินซู พวกเราล้วนเป็นสหายที่ดี ข้าไม่อยากให้เจ้าช่วยข้าแล้วสุดท้ายข้ากลับทำร้ายเจ้า ไม่เพียงเพื่อให้เจ้าวางใจ แต่ยังเพื่อให้ตัวข้าเองสบายใจด้วย!”

หลีเยว่จึงยิ้มออกมา เหลือบมองท้องฟ้าแล้วเอ่ยว่า

“ตามใจเจ้าเถอะ! พวกเรากลับไปยังเกาะเล็กแห่งนั้นกันดีกว่า! ฟ้าใกล้จะมืดแล้ว รอจนถึงยามจื่อดอกดารานภาเจ็ดกลีบก็ใกล้จะบานแล้ว!”

ทั้งสองพุ่งตัวออกจากใต้ทะเล เหาะกระบี่มุ่งหน้าไปยังเกาะร้างทันที