0073

⬢⬢⬢

ตอนที่ 73 ที่แท้หยางลู่ถิงก็กำลังเก็บตัว

เสิ่นหลีก็ไม่ได้ดุด่าเสิ่นฉยงต่อเพราะคำพูดของเฝิงเถียนเถียน ทั้งยังพยักหน้าเห็นพ้อง

“ข้าเองก็รู้สึกคุ้นเคยอยู่บ้าง ทว่าข้ามั่นใจว่าไม่เคยพบเจอนาง ช่างเถิด ก็มิใช่คนที่ควรค่าแก่การใส่ใจอันใด ข้ากับพี่ใหญ่ต้องกลับแล้ว ข้าจะพาฉยงเอ๋อร์กลับไปด้วย เจ้าจะกลับสำนักหรือไม่”

เฝิงเถียนเถียนส่ายหน้า

“ข้าได้รับข่าวของที่นี่ช้าเกินไป หลังจากมาถึงก็แทบไม่มีวาสนาอันใดหลงเหลือแล้ว แต่ในเมื่อข้าออกมาแล้วก็ไม่รีบร้อนกลับ ขอออกฝึกฝนหาประสบการณ์ก่อนค่อยว่ากัน!”

เสิ่นหลีมิได้ฝืนใจ ผู้บำเพ็ญล้วนเป็นเช่นนี้ ต่อให้สนิทสนมเพียงใด ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะได้พบปะกันบ่อยครั้ง

“เช่นนั้นก็ดี พวกเราขอตัวกลับก่อนแล้วกัน!”

เสิ่นเจวี๋ยที่อยู่ด้านข้างหยิบยันต์อาคมปึกหนึ่งออกมาจากแหวนเก็บของแล้วยื่นให้เฝิงเถียนเถียน

“ยันต์อาคมเหล่านี้ข้าเป็นผู้วาดเอง รับไปเถิด! ออกไปหาประสบการณ์ภายนอกจงระวังความปลอดภัยด้วย!”