เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 71 ฝึกฝนวาด符箓
หวังซื่อรู้เหตุผลที่หลีเยว่ให้นางพำนักอยู่ที่นี่ ย่อมยินดีเห็นชอบด้วยเช่นกัน
หลีเยว่พักอยู่ที่นี่สามวัน ล้วนอยู่เป็นเพื่อนหวังซื่อ จนกระทั่งวันที่สี่จึงได้เอ่ยปากขอลาจาก หวังซื่อแม้จะอาลัยอาวรณ์
ทว่าก็รู้ดีว่าหลีเยว่จำต้องบำเพ็ญเพียร จึงมิได้รั้งนางไว้ หากแต่กำชับสั่งเสียมากมาย พลางบอกว่าจะรอคอยนางกับหยางลู่ถิงมาหาอยู่ที่นี่
หลีเยว่ทิ้งโอสถฟื้นวสันต์ขั้นต่ำสุดไว้สิบเม็ด มอบให้หวังซื่อและมารดาของรั่วซีกิน ทั้งสองล้วนเป็นปุถุชน โอสถฟื้นวสันต์ที่ระดับสูงเกินไปย่อมไม่กล้าให้กิน มิฉะนั้นอาจเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นได้
โอสถฟื้นวสันต์ขั้นต่ำสุดนี้ สามารถให้พวกนางแบ่งกินสองครั้งได้พอดี ช่วยให้ร่างกายของพวกนางแข็งแรงขึ้นมาก และไม่เจ็บป่วยได้ง่าย
หลังร่ำลามารดาแล้ว หลีเยว่ก็มายังซากโบราณของสำนักเฮ่าเยว่อีกครา จิตเทวะกวาดตรวจไม่พบผู้ใด จึงมุ่งตรงดำดิ่งลงสู่ใต้พิภพ มาถึงถ้ำหินที่ได้รับต้นผลไม้อายุขัยแห่งนั้นอีกครั้ง