เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 49 ปิดด่านฝึกตนระยะสั้น ณ ดินแดนทุ่งน้ำแข็ง
ยอดเขาอักขระ สำนักเวิ่นเต้า
“เจ้าว่าอย่างไรนะ นังสารเลวนั่นมิได้ปรากฏตัวในมิติเร้นลับอย่างนั้นหรือ”
กัวชงมีสีหน้าเกรี้ยวกราด จ้องมองศิษย์สองคนที่ยืนอยู่เบื้องหน้า แรงกดดันทั่วร่างพลันทะลักทะลวงออกมาอย่างบ้าคลั่ง กดทับจนศิษย์ทั้งสองใบหน้าเขียวคล้ำ เหงื่อกาฬไหลชุ่มร่างจนต้องหมอบกราบอยู่กับพื้น
“อาจารย์... เมตตาด้วยขอรับ! คราแรกท่าน... ท่านกล่าวว่านางจะต้องเข้าไปในมิติเร้นลับอย่างแน่นอน เหล่าศิษย์ออกค้นหาทั่วทุกหนแห่งในมิติเร้นลับแล้ว แต่ก็มิพบร่องรอยของนางเลยขอรับ”
สีหน้าของกัวชงแปรเปลี่ยนไปมาอย่างไม่อาจคาดเดา ครู่ใหญ่จึงได้สลายแรงกดดันทั่วร่างลง
“เอาละ ไสหัวออกไปได้แล้ว! จำไว้ จงออกไปสืบหาร่องรอยของนังเด็กสมควรตายผู้นั้นต่อไป หากได้ข่าวคราว ให้รีบแจ้งอาจารย์ทันที!”
กัวชงเก็บกู้แรงกดดันทั่วร่างกลับคืนไป ทำให้ศิษย์ทั้งสองลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก อาจารย์เป็นถึงเจินจวินระดับทารกวิญญาณ แรงกดดันเช่นนี้ใช่สิ่งที่ศิษย์ตัวเล็ก ๆ ขั้นฝึกลมปราณอย่างพวกเขาจะต้านทานไหวได้อย่างไร