0043

⬢⬢⬢

ตอนที่ 43 ถูกจำได้เสียแล้ว

แม้หลิ่วเย่และลู่อี่เซวียนจะกังขาอย่างยิ่งว่าเหตุใดนางจึงเหมือนกับพี่น้องที่ดีของพวกตนถึงเพียงนี้ ทว่าสุดท้ายก็ยังเป็นคนแปลกหน้า จึงเพียงสนทนากันไม่กี่ประโยคแล้วกลับไป

หลีเยว่เดินไปยังที่อันเงียบสงบแห่งหนึ่งแล้วนั่งลง ที่แห่งนี้อยู่ห่างจากข้อห้ามผนึกของตำหนักนั้นไม่นับว่าไกล นั่งอยู่ตรงนี้ก็มองเห็นได้เช่นกันว่าตำหนักถูกคลายข้อห้ามผนึกแล้วหรือไม่

ทั้งยังมีระยะห่างจากที่นั่นอยู่บ้าง จึงค่อนข้างเงียบสงบ นางนำแผ่นค่ายกลระดับสองที่ตนซื้อมาจากตลาดผู้บำเพ็ญออกมา วางค่ายกลเรียบร้อยแล้วจึงเดินเข้าไป

พลานำเหมียนฮวาถังออกมาจากมิติส่วนตัว

“เหมียนฮวาถัง เจ้าวางค่ายกลมายาซ้อนในค่ายกลอีกชั้นหนึ่ง พวกเราจะเข้าไปในมิติส่วนตัวกัน!”

เหมียนฮวาถังผงกศีรษะเล็ก ๆ กรงเล็บน้อยโบกสะบัดคราหนึ่ง พลันภาพเบื้องหน้าของหลีเยว่ก็แปรเปลี่ยน กลายสภาพเป็นทัศนียภาพพายุทรายคลุมฟ้าแห่งหนึ่ง