เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 37 อีกาทองสามขา
เหยี่ยนถิงมองดูเปลวเพลิงที่ลุกโชนอยู่เบื้องหน้า
“มีก็ใช่ว่าจะเข้าไปได้เสียหน่อย! เพลิงเทพสุริยันเป็นเพลิงที่แกร่งกล้าและเปี่ยมหยางถึงที่สุด มิใช่ผู้ใดจะเข้าใกล้ได้ เว้นแต่วาสนายิ่งใหญ่สะเทือนฟ้าที่ทำให้ไร้ความหวาดหวั่นต่อการแผดเผาของเพลิงเทพ ซึ่งเรื่องเช่นนี้หลายหมื่นปีมานี้ก็ไม่เคยปรากฏมาก่อน!”
หลิ่วเย่เอ่ยด้วยความเสียดาย
“เฮ้อ ไม่รู้ว่าหลีเยว่มาหรือไม่ หากมาแล้วก็คงพอได้ลองเสี่ยงดูสักครา!”
เถี่ยฉุยที่ยืนอยู่ข้างกายหลิ่วเย่เหลือบมองอาจารย์ของตน ซึ่งก็คือเต้าจวินอวี้ฉีแห่งยอดเขาศัสตรา
“อาจารย์ ศิษย์อยากไปลองดูขอรับ!”
เต้าจวินอวี้ฉีอาจเป็นเพราะหลอมศาสตราอยู่เป็นนิจ หรืออาจเป็นเพราะผลจากวรยุทธ์ ทั่วทั้งใบหน้าจึงเป็นสีแดงเพลิง แม้กระทั่งเส้นผมและหนวดเคราก็ยังเป็นสีแดงเพลิง เมื่อได้ยินวาจาของเถี่ยฉุยจึงนิ่งคิดครู่หนึ่ง