0032

⬢⬢⬢

ตอนที่ 32 ผู้อาวุโสลู่จิ้งซานมอบวรยุทธ์

หลีเยว่ได้ยินวาจาของลู่จิ้งซาน ในใจพลันบังเกิดความกังวลขึ้นมาสายหนึ่ง ในเมื่ออีกฝ่ายถามเช่นนี้ ย่อมแสดงว่ารู้อยู่แล้วว่าตนแซ่หลี ที่เอ่ยถามยามนี้คงเพียงต้องการยืนยันให้แน่ชัด นางจึงไม่คิดปิดบังอันใดอีก ยอมรับออกมาอย่างตรงไปตรงมา

“เจ้าค่ะ ผู้อาวุโส!”

ลู่จิ้งซานปรายตามองหลีเยว่ด้วยแววตาล้ำลึก

“สำนักเวิ่นเต้าเจ้าก็อย่าได้กลับไปอีกเลย! ภายหน้าจงออกท่องฝึกฝนภายนอกตามลำพังเถอะ! หากกลับไปยังสำนักเวิ่นเต้าเกรงว่าจะมีภัย!”

วาจานี้ของลู่จิ้งซานทำเอาหลีเยว่ชะงักงันไป ก่อนจะฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงลองเอ่ยถามดู

“ที่ผู้อาวุโสกล่าว หมายถึงสิ่งนี้ของข้าหรือเจ้าคะ?”

ขณะพูดนางก็หิ้วชุ่ยอวี้ออกมาจากมิติส่วนตัว

ทันทีที่ชุ่ยอวี้ออกจากมิติส่วนตัว มันก็รีบเลื้อยขึ้นมาบนแขนของหลีเยว่ พันรอบข้อมือของนางไว้ประหนึ่งกำไลหยกวงหนึ่ง