0022

⬢⬢⬢

ตอนที่ 22 หลงเข้าค่ายกลถูกลอบโจมตี

หืม? นี่มันเรื่องอันใดกัน? หลีเยว่มองซ้ายแลขวาด้วยความประหลาดใจ พบว่าตนเองคล้ายจะหลงทางเสียแล้ว นางเกาศีรษะเบา ๆ พลางขยับไหล่ซ้ายไปมา

เวลานี้บาดแผลที่ไหล่ซ้ายหายสนิทแล้ว สรรพคุณของโอสถในโลกบำเพ็ญเซียนช่างยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้ แน่นอนว่าโอสถสมานกระดูกที่มารดาทิ้งไว้ให้ตนย่อมเป็นโอสถระดับสูง มิใช่โอสถสมานกระดูกที่ผู้บำเพ็ญผู้นั้นโยนทิ้งไว้ให้อย่างแน่นอน

โอสถสมานกระดูกที่มารดาทิ้งไว้ให้ตนเป็นถึงโอสถระดับห้า ทว่าที่ผู้บำเพ็ญผู้นั้นมอบให้เป็นเพียงโอสถสมานกระดูกระดับสอง คุณภาพต่างกัน สรรพคุณย่อมแตกต่างกันเป็นธรรมดา

นางนำกระบี่วิญญาณที่มารดาทิ้งไว้ให้ออกมา แล้วเริ่มค้นหาเส้นทางอย่างช้า ๆ ทว่าเดินวนเวียนอยู่นาน กลับยังคงหาเส้นทางที่มุ่งหน้าไปยังทิศทางของสำนักไม่พบ

หรือว่าตนจะพบเจอกับค่ายกลเข้าแล้ว? แต่ก็ไม่น่าจะใช่ ภูเขาด้านหลังสำนักแห่งนี้เป็นสถานที่ฝึกฝนของศิษย์ระดับต่ำในสำนัก

เหล่าผู้อาวุโสของสำนักย่อมต้องมาตรวจตราดูรอบหนึ่งในทุกช่วงระยะเวลา ที่แห่งนี้ย่อมไม่อาจมีค่ายกลดำรงอยู่ได้