เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 19 เฝิงเถียนเถียนและเฝิงอวี้คุน
กาลเวลาผันผ่าน หนึ่งปีล่วงเลยไปอย่างรวดเร็ว
หลีเยว่ยืนอยู่ริมแปลงสมุนไพรวิญญาณ หลังจากร่ายวิชาฝนวิญญาณให้แก่สมุนไพรวิญญาณแล้ว นางมองดูหยาดน้ำฝนบนใบพืชวิญญาณและสมุนไพรวิญญาณเขียวชอุ่มพลางแย้มยิ้ม
“อืม ก้าวหน้าขึ้นมากทีเดียว! ยามนี้อยู่ขั้นฝึกลมปราณชั้นสี่แล้ว พลังวิญญาณในร่างใช้ร่ายวิชาฝนวิญญาณได้อย่างง่ายดาย ไม่เหมือนเมื่อช่วงก่อนที่ยังอยู่ขั้นฝึกลมปราณชั้นสาม ทุกครั้งที่ร่ายวิชาฝนวิญญาณ ต้องล้มเหลวกลางคันเพราะพลังวิญญาณไม่เพียงพอ!”
ขณะกำลังชื่นชมผลงานชิ้นเอกของตนเองอยู่นั้น พลันได้ยินเสียงคนร้องเรียกตน หันศีรษะไปมองก็พบว่าเป็นหลิ่วเย่นั่นเอง
“ศิษย์พี่หลิ่ว!”
ขอเล่าตรงนี้สักนิด หลังจากหลิ่วเย่เข้าสู่สำนัก ก็ได้รับการรับเป็นศิษย์สายตรงโดยเจินจวินเยี่ยน ซึ่งเจินจวินเยี่ยนผู้นี้คือศิษย์ยอดเขาประมุขสำนัก
อาจารย์ของเจินจวินเยี่ยนเหินทะยานสู่โลกวิญญาณไปตั้งแต่ร้อยปีก่อนแล้ว ทว่าอาจารย์ลุงของนางก็คือประมุขแห่งสำนักเวิ่นเต้า เบื้องหลังจึงนับว่าแข็งแกร่งยิ่งนัก