0017

⬢⬢⬢

ตอนที่ 17 ถุงเก็บของที่มารดาทิ้งไว้ให้

หลีเยว่กำลังก้มเอวเทน้ำในถังอาบน้ำทิ้ง จึงไม่ทันได้ระวังตัว จู่ ๆ เสียงที่ดังขึ้นจากด้านหลังก็ทำให้นางสะดุ้งตกใจ รีบหันขวับไปมอง ทว่ากลับไม่พบผู้ใด

ขณะที่นางกำลังสงสัยว่าเป็นภาพลวงตาของตนเองหรือไม่ เสียงที่ชวนให้รู้สึกคันไม้คันมือเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นเหนือศีรษะอีกครา

“ช่างโง่เง่าเสียจริง อย่างไรก็เป็นถึงผู้บำเพ็ญขั้นฝึกลมปราณชั้นหนึ่งแล้ว ไฉนถึงใช้จิตเทวะไม่เป็นกัน?”

สิ้นเสียงพูด ร่างสายหนึ่งพลันปรากฏขึ้นตรงหน้าหลีเยว่ ทำให้นางตกใจอีกระลอก ร่างถอยร่นไปด้านหลังสองก้าว

ผู้ใดจะรู้ว่าดันเหยียบลงบนแอ่งน้ำที่ตนเพิ่งเทออกไปเมื่อครู่ เท้าลื่นไถล ล้มก้นจ้ำเบ้าเสียงดังตุบ เจ็บจนนางต้องแสยะยิ้มแยกเขี้ยว!

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ!”

เสียงหัวเราะชวนตีดังขึ้นอีกครา หลีเยว่มองไปยังผู้ที่กำลังหัวเราะร่าอย่างเดือดดาล เห็นอีกฝ่ายเป็นเพียงเด็กหนุ่มวัยราวสิบสองสิบสามปี ตนเองก็มองระดับตบะของเขาไม่ออกเช่นกัน

“เจ้าหัวเราะอันใด? ทำให้ผู้อื่นตกใจมันสนุกมากนักหรือ?”