0012

⬢⬢⬢

ตอนที่ 12 ศิษย์พี่หญิงเฝิง เฝิงเยวียนเยวียน

“เอาเถิด เท่านี้ก็ดีมากแล้ว ขอแค่มีที่พักก็พอ เจ้าเองก็รีบกลับห้องไปจัดข้าวของเสียเถอะ!”

หยางลู่ลู่พยักหน้า หันกายเดินออกจากห้องไป หลีเยว่จึงค่อยนั่งลงบนม้านั่ง มองดูทุกสิ่งเบื้องหน้า หัวใจพลอยผ่อนคลายลงได้ในที่สุด นางฟุบลงกับโต๊ะ พลางทอดสายตามองถุงเก็บของในมือ

อันที่จริงเมื่อครู่ยามที่อาจารย์อาเหยียนมอบถุงเก็บของให้ นางก็หวนนึกถึงถุงเก็บของใบที่มารดาทิ้งไว้ให้ตนเอง ตอนนั้นตนยังหยดเลือดผูกพันธะเป็นเจ้าของ ทว่ากลับไร้ซึ่งปฏิกิริยาตอบสนองใด ๆ

ตอนนั้นจึงนึกถึงเรื่องที่นิยายบำเพ็ญเซียนในชาติก่อนเคยเอ่ยถึงขึ้นมาได้ ว่าหากยังมิได้นำปราณเข้าสู่กายา ย่อมมิอาจเปิดห้วงทะเลจิต เมื่อมิได้เปิดห้วงทะเลจิต ย่อมไม่มีจิตเทวะโดยปริยาย และเมื่อไร้จิตเทวะ ย่อมมิอาจใช้จิตเทวะผูกพันธะเป็นเจ้าของถุงเก็บของได้เช่นกัน!

บัดนี้จึงได้ล่วงรู้ว่า ที่สำนักแห่งนี้ยังมีถุงเก็บของประเภทที่แม้จะยังมิได้บำเพ็ญจนก่อเกิดจิตเทวะก็สามารถใช้งานได้อยู่ด้วย