เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 161 คัมภีร์ทะเลหมื่นสุสาน!
หลังจากทหารผีลาดตระเวนจากไป หลินเป่ยก็ไม่ได้รีบร้อนไปตกปลา
เขากลับไปที่เกาะก่อนรอบหนึ่ง เพื่อสะสางเรื่องราวต่าง ๆ บนเกาะเป่ยเฉิน
เจี้ยนมู่เติบโตสูงขึ้นกว่าสองร้อยจั้งในชั่วข้ามคืน เส้นรากแผ่ขยายออกไปใต้ทะเลเป็นระยะทางนับร้อยลี้ ส่งผลให้ฐานรากทั้งหมดของเกาะเป่ยเฉินยกตัวสูงขึ้น
ท่าเรือที่เคยตอกเสาเข็มไว้ตรงหาดตะวันออก เสาเข็มบางจุดเผยส่วนฐานลอยพ้นขึ้นมา จึงต้องตอกอัดใหม่อีกครั้ง
บริเวณหลังเขามีหน้าดินใหม่ผุดขึ้นมาหลายผืนจากแรงดันความร้อนใต้พิภพ ดินดำขลับเป็นมันเงา เหมาะกับการบุกเบิกสวนสมุนไพรเพิ่มอีกสองสามหมู่พอดี
ระดับน้ำฝั่งตะวันตกของอ่าวจันทร์เสี้ยวลดลงไปครึ่งฉื่อ โขดหินหลายก้อนที่เดิมทีจมอยู่ใต้น้ำก็โผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมา หานโย่วเหนียงพาคนไปรังวัดพื้นที่ใหม่ เพื่อหมายจะรวมเอาบริเวณที่โผล่พ้นน้ำเหล่านี้เข้ามาอยู่ในเขตท่าเรือด้วย
“นี่เป็นเรื่องดี”
หานโย่วเหนียงกอดสมุดแผนที่ไว้พลางเอ่ยขึ้น “ยิ่งเกาะใหญ่ขึ้น พื้นที่ที่นำมาใช้ประโยชน์ได้ก็ยิ่งเพิ่มขึ้น เพียงแต่ว่ากำลังคนกลับไม่พออีกแล้ว”
“ให้ซ่งถงเกณฑ์คนจากเส้นทางตะวันตกมาเพิ่ม” หลินเป่ยกล่าว “ไม่ได้ให้ทำเปล่า ๆ มีข้าวมีที่พักให้ ค่าแรงจ่ายตามเดิม ต่อไปบนเกาะยังคงต้องใช้คนอย่างต่อเนื่อง”