เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 122 ตลาดกลางทะเล
ผ่านไปอีกหนึ่งก้านธูป สายเบ็ดก็ตึงเปรี๊ยะขึ้นมาอีกครั้ง
แรงดึงคราวนี้มหาศาลกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา คิ้วของหลินเป่ยขยับไหวเล็กน้อย สองมือกระชับคันเบ็ดให้มั่นคง
“มีปลาใหญ่” เขาเอ่ย
เรือเล็กถูกกระชากจนโคลงเคลงวูบหนึ่ง
หลินเป่ยถ่ายเทแรงลงสู่ใต้ฝ่าเท้าเพื่อทรงตัวเรือให้สงบนิ่ง พลางค่อย ๆ กรอสายเก็บเบ็ด
สิ่งที่อยู่ใต้น้ำดิ้นรนขัดขืนอย่างรุนแรง สายเบ็ดถูกดึงรั้งจนส่งเสียง “บัซ บัซ” ดังระงม หลินเป่ยไม่ได้ลนลานแม้แต่น้อย ค่อย ๆ ดึงรั้งมันขึ้นมาทีละนิด
“ซ่า!”
ปลาขนาดยาวกว่าสามฉื่อตัวหนึ่งกระโจนแหวกผิวน้ำพุ่งพรวดขึ้นมา
ปลานี้ทั่วร่างเป็นสีเงินอมม่วง เกล็ดปลาเงาวับคล้ายเคลือบด้วยน้ำยาเคลือบชั้นดี ดวงตาปลาเป็นสีทองที่หาได้ยากยิ่ง ทั้งสองข้างของริมฝีปากปลามีหนวดยาวเรียวสองเส้นงอกออกมา ตรงปลายหนวดทั้งสองยังเปล่งประกายจุดแสงสีขาวเรืองรอง