เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 ผู้เสนอราคาสูงสุดได้ไป!
ฟ้ายังไม่ทันสว่าง หลินเป่ยก็ให้หานโย่วเหนียงเก็บกวาดดาดฟ้าเรือจนโล่งเตียนแล้ว
เจ้าสิ่งนี้ เดิมทีตั้งใจจะค่อยจัดการทีหลัง
แต่คิดดูอีกที อยู่ว่าง ๆ ก็ไม่มีอะไรทำ
การแข่งครั้งนี้ชนะแน่นอนอยู่แล้ว
มิสู้ใช้ช่วงเวลานี้ให้เป็นประโยชน์
ราชาปลาชิวมังกรตัวใหญ่เกินไป ดาดฟ้าของเรือชิงเหยาวางไม่พอ หลินเป่ยจึงทอดสมอเรือไว้ริมหาดน้ำตื้น ใช้เชือกเส้นหนาหลายเส้นผูกราชาปลาชิวมังกรแขวนครึ่งตัวไว้นอกกราบเรือ ให้ลำตัวครึ่งหนึ่งแช่อยู่ในน้ำทะเล และอีกครึ่งหนึ่งพาดไว้บนดาดฟ้าเรือ
ทำเช่นนี้ไม่เพียงแล่ได้สะดวก แต่ยังอาศัยน้ำทะเลรักษาความสดใหม่ของเนื้อปลาและโลหิตมังกรเอาไว้ได้อีกด้วย
หานโย่วเหนียงถือมีดสั้นยาวหลายเล่มออกมา หลินเยียนคอยเป็นมือขวาอยู่ข้าง ๆ ส่วนซูหว่านชิงรับหน้าที่ส่งของและตักน้ำ
หลงหยวนหมอบอยู่หน้าประตูห้องโดยสาร สายตาจ้องเขม็งไปที่ราชาปลาชิวมังกร ลำคอส่งเสียงครางฮือ ๆ ออกมาเป็นระยะ ราวกับกำลังเฝ้าของรางวัลจากชัยชนะของตนเอง