เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 111 คลื่นใต้น้ำโหมกระหน่ำ
คนทั้งสี่นั่งล้อมวงอยู่ในห้องโถงใหญ่ บนโต๊ะกางแผนที่สมุทรของเกาะนกกระยางขาวและดินแดนทะเลโดยรอบผืนหนึ่ง
บนแผนที่สมุทรใช้พู่กันถ่านวาดวงกลมไว้สองสามวง วงกลมสีแดงคือเขตอันตราย วงกลมสีฟ้าคือพื้นที่ที่ฝูงปลาปรากฏตัวบ่อยครั้ง กากบาทสีดำคือท่าเรือที่ขุมอำนาจหลายฝ่ายใช้เทียบพัก
หลินเยียนยืนอยู่ข้างโต๊ะ ข้อนิ้วเคาะลงบนแผนที่เบา ๆ “พูดเรื่องคนก่อน คนที่มาครั้งนี้ ฉันแบ่งออกเป็นสามประเภท”
“ประเภทแรก มาตามเส้นทางปกติ อย่างกองหมาป่าทะเล หอการค้าหมีเหมันต์ เป้าหมายของพวกเขาคือแกนเรือและสมาชิกสภา คนพวกนี้จะตั้งใจตกปลา ไม่มาวุ่นวายซี้ซั้วบนเกาะ แต่ถ้านายไปขวางทางคว้าอันดับหนึ่งของพวกเขาเข้าเมื่อไหร่ พวกเขาไม่มีทางออมมือแน่”
“ประเภทที่สอง พวกมาดูความครึกครื้นและรอชุบมือเปิบ ส่วนใหญ่เป็นผู้บำเพ็ญอิสระ ตาแก่เสิ่นอวิ๋นตู้นั่นนับเป็นคนหนึ่ง แต่เขาไม่ได้มาชุบมือเปิบ ทว่ามุ่งเป้ามาที่ตำแหน่งแชมป์ ทักษะตกปลาของเขาเป็นของจริง ฉันให้คนไปสืบมาแล้ว แถวแนวปะการังหมอกนั่น เขาตกได้คุณภาพสีม่วงติดต่อกันถึงสิบสองปี ในหมู่นักตกปลาพื้นบ้าน แทบไม่มีใครทำได้เลย”
“ประเภทที่สาม...” หลินเยียนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองหลินเป่ย “มุ่งเป้ามาที่นายโดยเฉพาะ”
หลินเป่ยไม่เงยหน้า กำลังใช้ผ้าเนื้อละเอียดผืนหนึ่งเช็ดคันเบ็ดนำโชค “พูดต่อสิ”