เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 86 หลอมกลั่นโลหิตอสูรทะเล!
“จริงสิ ขอถามอะไรหน่อย”
หลินเป่ยพลันนึกอะไรขึ้นมาได้ “พวกคุณที่เป็นอสูรทะเลสามารถเคลื่อนไหวใต้น้ำได้อย่างอิสระ เช่นนั้นสมบัติในทะเล สำหรับพวกคุณแล้วมันง่ายเหมือนเก็บเปลือกหอยเลยหรือเปล่า”
หมิงเหยาชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ส่ายหน้า
“ไม่ใช่หรอก”
น้ำเสียงของนางแฝงความสับสนงุนงงไว้จาง ๆ อย่างหาได้ยาก “ฉันมองไม่เห็นอะไรเลยในน้ำ”
“มองไม่เห็นเหรอ”
“อืม พวกสมบัติฟ้าดิน สิ่งของวิญญาณล้ำค่าที่พวกคุณพูดถึงน่ะ พวกคุณอยู่บนผิวน้ำมองเห็นได้ ตกขึ้นมาได้ แต่พวกเราเผ่าสมุทรกลับมองไม่เห็นพวกมันเลยในน้ำ ไม่ใช่แค่มองไม่ชัดนะ แต่คือมันไม่ได้มีตัวตนอยู่ในการรับรู้ของพวกเราเลย เหมือนกับว่า... ของพวกนั้นถูกอะไรบางอย่างบดบังเอาไว้ และจงใจปรากฏให้เห็นเฉพาะพวกคุณที่เป็นมนุษย์เท่านั้น”
นางขมวดคิ้วพลางครุ่นคิด “ว่าเพราะอะไรกันแน่นั้น ฉันจำไม่ได้แล้ว ความทรงจำมันแหลกละเอียดเกินไป แต่ว่า...”
“แต่ว่าอะไร”