เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 67 ประกาศล่าเหยียนหลัว! หวนคืนสู่เกาะนกกระยางขาว ศิษย์รักรอต้อนรับ!
สิ้นเสียงพูด บนผิวน้ำทะเลก็ตกอยู่ในความเงียบงันไปชั่วครู่
กระดานสาธารณะระเบิดขึ้นแล้ว
“ขะ...ขะ...เขา เขาพูดว่าอะไรนะ?! จะไปกล่าวขอบคุณด้วยตัวเองถึงหน้าประตูบ้านเนี่ยนะ?! นี่มันท้าทายเหยียนหลัวต่อหน้าคนทั้งโลกชัด ๆ!!!”
“นี่มันหนังสือท้ารบชัด ๆ! เขาฆ่าผู้คุมกฎโดยตรงที่เหยียนหลัวส่งมา แถมยังหลอมกลั่นต้นกำเนิดหลอมโลหิตต่อหน้าคนทั้งโลก จากนั้นยังพูดว่าจะไปกล่าวขอบคุณถึงที่อีก บัดซบเอ๊ย ทุกคำพูดนี่มันตบหน้าเหยียนหลัวฉาดใหญ่เลย!”
“อสุราโลหิตขั้นห้าระยะสูงสุด ถูกคนขั้นสี่ระยะต้นสังหารข้ามขั้น! พอฆ่าเสร็จยังปล่อยคำพูดต่อหน้าว่าจะไปขอบคุณเหยียนหลัวอีก!!! ชื่อนี้ชั่วชีวิตนี้ทะเลตะวันออกคงไม่มีวันลืมแล้ว”
“เหยียนหลัวโลดแล่นในทะเลตะวันออกมาหลายสิบปี ใครกล้าพูดกับเขาแบบนี้บ้าง? วันนี้มีแล้ว คนหนุ่มที่เพิ่งทะลวงผ่านขั้นสี่คนหนึ่ง!”
“ชื่อหลินเป่ยนี้ คาดว่านับตั้งแต่วันนี้ไป ดินแดนทะเลตะวันออกทั้งหมดคงต้องจดจำไว้ ไม่ใช่แค่ดินแดนทะเลตะวันออก พวกคนในเขตทะเลตะวันตกตอนนี้ก็คงอึ้งไปเหมือนกัน ต้นกำเนิดความหนาวเย็นสุดขั้วรวมกับต้นกำเนิดหลอมโลหิต ต้นกำเนิดธาตุระดับเทพนิยายสองอย่างอยู่บนร่างคนคนเดียวกัน สภาเวทมนตร์แห่งเขตทะเลตะวันตกตอนนี้คงต้องเปิดประชุมด่วนข้ามคืนแน่”