เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 43 ทะเลธงทมิฬแตกตื่น คนคนเดียวถล่มทั้งกองเรือมันตัวอะไรกัน?!!!
ซูหว่านชิงและหานโย่วเหนียงสบตากัน
ทั้งสองคนจินตนาการถึงภาพนั้นพร้อมกัน
เรือเป่ยหมิงปรับศูนย์ปากกระบอกปืนใหญ่อัตโนมัติท่ามกลางพายุฝนฟ้าคะนอง รอยแตกหักเสียหายของเปลือกเรือสมานตัวได้เอง ยามแล่นไปทั้งลำเรือราวกับมีชีวิต คอยตอบสนองทุกความคิดของกัปตันเรือ
“เท่จริง ๆ”
ซูหว่านชิงพยักหน้า ในดวงตาเริ่มเปล่งประกาย
“อีกอย่างฉันได้ยินมาว่า เรือรบที่มีจิตเรือยังสามารถกลืนกินสมบัติและวัสดุเพื่อเลื่อนขั้นได้ด้วย มีพลังอิทธิฤทธิ์โจมตีป้องกันในตัว ยังปลดล็อกการรับรู้ทั่วเขต การเสริมประสิทธิภาพการเดินเรือ หรือแม้กระทั่งการสื่อสารทางจิตกับกัปตันเรือได้อีก”
แน่นอนว่าเธอไม่รู้ว่านี่เป็นเรื่องจริงหรือเท็จ เรื่องเล่าระดับตำนานบนทะเลผืนนี้มีมากเกินไป ยากจะแยกแยะว่าจริงหรือเท็จ
หานโย่วเหนียงใช้นิ้วเคาะกราบเรือเบา ๆ
“ยิ่งพูดยิ่งน่าคาดหวัง แต่เข็มทิศยังขาดชิ้นสุดท้าย ต้องจัดการเรื่องตรงหน้าให้เสร็จก่อน”