เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 39 มุ่งหน้าสู่ทะเลธงทมิฬ! ดินแดนทะเลอันตรายที่รวมตัวของเหล่าคนสิ้นคิดเสี่ยงตาย!
หลินเยียนพาหลินเป่ยเดินออกจากศาลาฟังคลื่น
ผู้คนที่หน้าประตูยังไม่สลายตัวไป สายตาทุกคู่ต่างพุ่งตรงมาที่พวกเขาพร้อมกัน
หลินเยียนไม่แม้แต่จะปรายตามองใคร ชายกระโปรงสีขาวดั่งแสงจันทร์กวาดผ่านแผ่นศิลาเขียว ฝีเท้าแผ่วเบามั่นคง กลับกลายเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลหลินผู้สูงส่งที่ผู้คนได้แต่มองดูอยู่ห่าง ๆ อีกครั้ง
ทว่าริ้วสีชมพูตรงกกหูของเธอยังไม่จางหายไปจนหมด
คำว่า “อาจารย์” ที่เอ่ยเรียกไปเมื่อครู่ ทำให้เธอยังคงเขินอายมาจนถึงตอนนี้
ไม่นานนัก ก็มาถึงจวนตระกูลหลิน
หน้าประตูตั้งรูปสลักหินสัตว์ทะเลไว้สองตัว รูปทรงโบราณ เส้นสายหยาบกร้าน แผ่กลิ่นอายอันหนักแน่นและกร้านลมคลื่นซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของตระกูลขุนนางแห่งท้องทะเล
“จริงสิ ท่านพ่อของฉันออกไปทำธุระข้างนอก หลายวันนี้ไม่ได้อยู่ที่เกาะนกกระยางขาว”
หลินเยียนพูดไปพลางเดินไปพลาง “เรื่องคลังสมบัติทางนี้ฉันเป็นคนตัดสินใจเอง”