เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 ของขวัญพิเศษ ฉันตกได้มังกร!
หลินเป่ยละสายตากลับมา แล้วเก็บหน้าไม้เทพผลาญสวรรค์เข้ามิติเก็บของอย่างระมัดระวัง
เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า... ดวงอาทิตย์คล้อยไปทางทิศตะวันตกแล้ว แสงสว่างเหนือผิวน้ำทะเลเปลี่ยนจากเจิดจ้าแสบตาตอนเที่ยงวัน กลายเป็นสีทองอบอุ่นนุ่มนวลยามบ่ายแก่
โดยไม่รู้ตัว เขาอยู่ที่ช่องแคบมายาคลื่นมาค่อนวันแล้ว ท้องฟ้าแถบนี้ปกติแล้วจะมืดเร็ว
“คุณหลิน จะตกต่อไหม” หานโย่วเหนียงประคองน้ำชาที่เพิ่งชงใหม่แก้วหนึ่งเดินเข้ามา “อยากจะพักสักหน่อยไหม”
“ตกสิ” หลินเป่ยรับแก้วชามา ดื่มรวดเดียวจนหมดแล้วยื่นแก้วเปล่ากลับไป “อาศัยจังหวะก่อนฟ้าจะมืด ขอลองอีกสักสองสามคันเบ็ด”
หยางถงสอดปากขึ้นมาจากด้านข้าง “สหาย ไม่ใช่ว่าฉันจะดับความหวังนายนะ เมื่อกี้สัตว์ทะเลอาละวาดรอบนั้น บวกกับลูกธนูดอกเดียวของนายที่ระเหยก้นทะเลไปแถบหนึ่ง ตอนนี้น่านน้ำแถบนี้จึงปั่นป่วนมาก กระแสน้ำมหาสมุทรถูกกวนจนยุ่งเหยิง โคลนทรายตีตื้นขึ้นมา ฝูงปลาก็คงตกใจหนีไปหมดแล้ว วันนี้นายได้ระดับตำนานมาอันหนึ่งแล้ว สถิติการรบนี้ก็พอให้คุยโม้ไปได้ทั้งชีวิตแล้ว สู้เก็บคันเบ็ดแล้วไปผ่อนคลายกับฉันที่เกาะชางอู๋ดีกว่าไหม”
ตอนที่เขาพูดคำว่า “ผ่อนคลาย” คิ้วก็เลิกขึ้นอีกครั้ง
หลินเป่ยเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง “ไม่ไป”
ยกระดับพลังอำนาจสำคัญที่สุด ผู้หญิงจะมีเมื่อไหร่ก็ได้ แต่จุดทรัพยากรระดับช่องแคบมายาคลื่นแบบนี้ไม่ได้มีโอกาสมาทุกวัน