กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 ซูหว่านชิง ผู้เล่นสายพรสวรรค์!
วันรุ่งขึ้น
หลินเป่ยตื่นขึ้นเพราะสัมผัสอันนุ่มนิ่มสายหนึ่ง
เขาเปิดเปลือกตาขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ พบว่าท่อนแขนของตนถูกบางอย่างทับเอาไว้ มันทั้งหนักอึ้ง ทั้งอบอุ่น ซ้ำยังมีกลิ่นหอมละมุนดั่งกลิ่นน้ำนมลอยเข้าจมูกมาจาง ๆ
ครั้นก้มหน้าลงมองดู...
ซูหว่านชิงนอนขดตัวอยู่ในอ้อมอกของเขาเหมือนลูกแมวตัวน้อย ใบหน้าซุกอยู่ตรงแผงอก มือข้างหนึ่งพาดอยู่บนเอว ส่วนอีกข้างยังกำคอเสื้อนอนของเขาเอาไว้ กำลังหลับสบาย
เส้นผมยาวสลวยของนางแผ่สยายอยู่บนหมอน มีไม่กี่เส้นที่แนบติดอยู่ใต้คางของหลินเป่ยจนรู้สึกคันยิบ ๆ
หลินเป่ยไม่ขยับกาย ทำเพียงมองดูนางอยู่อย่างเงียบงันเช่นนั้น
ซูหว่านชิงไม่ได้โกหก
นางมีกายบริสุทธิ์จริง ๆ